Plastik to zło … no dobra, ale czemu?

Oto bardzo szczegółowe wyniki weekendowych poszukiwań …

1 PET, czyli politereftalan etylenu, wykorzystywany jest do produkcji pojemników, opakowań, talerzy jednorazowych oraz butelek na przykład na wodę mineralną, ale także butelek na ketchup, musztardę, majonez, płynów do płukania jamy ustnej.  Opakowań takich nie powinno się wystawiać na bezpośredni kontakt z promieniami UV, ponieważ substancje w nich zawarte (pochodne ropy naftowej i benzenu) przenikają do pożywienia. Nie wolno ich także ponownie używać – po opróżnieniu opakowanie należy wyrzucić! Nie wlewajcie w takie zużyte już butelki dzieciom picia do szkoły!

W jednym z badań, które przeprowadzono na 63 gatunkach wody mineralnej sprzedawanej w butelka PET w Europie i Kanadzie odkryto, że poziom toksycznego antymonu był ponad 100 razy większy niż w czystej wodzie gruntowej. W tym samym badaniu odkryto również, że im dłużej butelka stoi na sklepowej półce tym więcej antymonu przenosi się do napoju, czy pożywienia.
Z tego rodzaju plastiku wydziela się również brom, który osadza się w centralnym systemie nerwowym powodując paranoje oraz inne symptomy psychotyczne.

2 HDPE, czyli polietylen o dużej gęstości.  Używany jest w butelkach na mleko oraz soki. Pojemnikach na chemię domową, szampony do włosów oraz przy produkcji plastikowych reklamówek. Uważa się go za jeden z najbardziej bezpiecznych. Nie został jednak przebadany pod kątem toksyczności, a w jednym z badań zauważono, że 95 % WSZYSTKICH plastikowych opakowań wpływa na gospodarkę hormonalną człowieka wydzielając związki podobne do estrogenów, co może zaburzyć gospodarkę hormonalną dorosłego człowieka oraz poważnie zaburzyć rozwój dzieci.

3 PVC, czyli polichlorek winylu – wykorzystuje się go do produkcji, między innymi, folii do żywności, butelek na olej. Znaleźć go można również w zabawkach, pudełkach na kanapki, pudełkach do przechowywania leków. Często wykorzystuje się go do produkowania plastikowej biżuterii oraz butów, torebek, kurtek mających udawać te zrobione ze skóry. Wydziela on toksyczne substancje takie jak ołów i dioksyny. Uważa się, że związki te powodują zanikanie płci u wielu gatunków zwierząt wpływając bardzo znacząco na ekosystem wielu rejonów świata. Samce wielu gatunków zwierząt tracą swoje męskie cechy poprzez np.: coraz słabsze parametry nasienia, częstsze występowanie raka jąder, deformację męskich narządów płciowych u takich gatunków jak: niedźwiedzie polarne, łosie, wieloryby, żaby i wiele innych. Naukowcy twierdzą, że takie same działanie mają na ludzi.

Jeżeli w domu na podłogach leżą wykładziny lub podłogowe maty do zabawy dla dzieci (spotykane często także w przedszkolach i szkołach) istnieje duże prawdopodobieństwo, że zawierają PVC. Coraz częściej łączy się go także ze zwiększoną ilością alergii u dzieci, większym prawdopodobieństwem zachorowania na astmę lub autyzm. Zdecydowanie lepiej go unikać.

4 LDPE, oznaczenie tworzywa z polietylenu o małej gęstości, używanego do produkcji wielu rodzajów opakowań do żywności. Np. worków na chleb, kartonowych opakowań na mleko. Jest uznawany za  jeden z bezpieczniejszych plastików, jednak nie był przebadany pod kątem toksyczności a naukowcy wierzą, że podobnie jak HDPE wydziela związki estrogenno-podobne.

5 PP, oznacza polipropylen wielokrotnego użytku, Uznawany za najbezpieczniejszy plastik, jednak znalazłam przynajmniej jedno badanie, z którego wynika, że nawet on wydziela do żywności co najmniej dwa związki chemiczne.

6 PS to oznaczenie polistyrenu (inaczej nazywany jest on „spienionym” styropianem). Wydziela niebezpieczne toksyny i nie powinien być używany do pakowania żywności. Mimo wszystko możemy go znaleźć w naczyniach jednorazowych, w tym kubkach w których sprzedawane są GORĄCE (!!!) napoje, tacki na których sprzedawane jest mięso, pojemniki na jedzenie na wynos. Podgrzewanie „spienionego styropiany” powoduje zwiększone wydzielanie toksyn, np. styreny, które mają działanie rakotwórcze.

7 Inne – to najbardziej niebezpieczna grupa. Zalicza się do niej, między innymi, produkty zawierające bisfenol A (BPA), używany do produkcji pojemników do przechowywania żywności, wewnętrznych części puszek na żywność i napoje, butelek dla dzieci, plastikowych części smoczków, papieru termicznego do drukarek, na przykład, paragonów sklepowych.

Każdego roku produkuje się ponad 5 milionów ton BPA, nie może więc dziwić, że w badaniu z 2009 roku ponad 93% amerykanów miało BPA w moczu lub we krwi. BPA obwinia się za powodowanie niskich parametrów nasienia, zbyt wczesnego dojrzewania u dzieci, złego funkcjonowanie jajników, raka oraz chorób serca. Te badania wiążą ekspozycję na BPA z problemem otyłości, a te także z coraz częściej występującą insulinoopornością.

 

Poniżej mała ściągawka do portfela. Zajrzyj do niej przy następnych zakupach!

 

Say Something